პ(ლ)ანდემია ბლეფია

აშშ-ის ჯანდაცვისა და სოციალური მომსახურების მდივანი რობერტ კენედი უდიდეს მადლიერებას გამოხატავს ეროვნული დაზვერვის დირექტორის, ტულსი გაბარდის მიმართ „ღრმა სახელმწიფოს“ შოკისმომგვრელი და უცხო ქვეყნებში გადასახადის გადამხდელების მიერ დაფინანსებული 120-ზე მეტი ბიოლაბორატორიის გამოაშკარავებისთვის: „მადლობა, მთელ მსოფლიოში აშშ-ის მიერ დაფინანსებული ბიოლაბორატორიების გამოაშკარავებისთვის. ამერიკელი ხალხი იმსახურებს სიმართლეს.“
იმ ბიოლაბორატორიებში, ტულსი გაბარდმა რომ აღიარა მათი არსებობა, შემდეგი ვირუსები და ბაქტერიები ინახება:
1. ანტრაქსი (ჯილეხი);
2. ტუბერკულოზი;
3. ებოლა;
4. მარბურგი (ამის ვაქცინა არ არსებობს); 
5. ლასას ცხელება;
6. აფრიკული ღორის ჭირი;
7. ნიუკასლური დაავადება, იგივე ფრინველის ჭირი;
8. MERS -ი, SARS-ი. (კორონავირუსები).
ეს კიდევ არ არის სრული სია. საინტერესოა, ჩვენს ლუგარის ლაბორატორიაში რა სახის „სათნო ვირუსები“ გამოჰყავთ? დაუზუსტებელი ინფორმაციით ამბობენ, „სათნო მწერებზე“ მუშაობენო. რატომღაც, „ბოროტმოქმედი ფაროსანა“ გამახსენდა, რომელიც უცბად გამოენთო და უცბადვე გაქრა, ხოლო მანამდე „ბოროტმოქმედი მოსკიტი“ ლეიშმანიის გვარისა.
ხათუნა ჯანჯალია – ბიოსამედიცინო კორპორაცია CALYPTE-ს ჟენევის ფილიალის პრეზიდენტია. ამ პიროვნების შესახებ პირველად 2022 წლის თებერვალში გავიგე. გამომდინარე იქიდან, რომ სამედიცინო სფეროდან ძალზე შორს ვდგავარ, ძალიან გამიკვირდა, რომ ჩემი ნააზრევი ამ პიროვნების საჯარო დარიგებას დაემთხვა კოვიდთან დაკავშირებით 2022 წლის 5 თებერვალს. აბსოლუტურად ვიზიარებ მის მოსაზრებებს ცრუ პანდემიებთან დაკავშირებით და ვენდობი მის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციებს. 
აბა, კარგად წაიკითხეთ, თარიღსაც დახედეთ და გაიაზრეთ, რა წერია!
ძვირფასო G7-ის, G20-ის, BRICH-ისა და ყველა ერის ლიდერებო, ჩვენ გწერთ ერთობლივად, ჟენევიდან და ბრაზილიიდან, ერთი საერთო რწმენით: რომ მსოფლიომ უნდა დაასრულოს ის, რაც დაიწყო, და რომ თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ ამაში.
ჩვენ ვიწყებთ არა ინსტიტუციით ან დანართით, არამედ იმ მოგონებით, რომელსაც მთელი მსოფლიო იზიარებს. არც ისე დიდი ხნის წინ, ჩვენი საავადმყოფოები გადაიტვირთა. ოჯახები საყვარელ ადამიანებს მინის მიღმა, ტელეფონით, ან საერთოდ ვერ დაემშვიდობნენ. ბავშვებმა დაკარგეს ბებია-ბაბუები. ექიმები და ექთნები, რომელთაგან მეტის მოთხოვნის უფლება არ გვქონდა, ამოწურვის მიუხედავად, მაინც აგრძელებდნენ მუშაობას. ჯანმო-სა და სხვა ორგანიზაციების შეფასებით, დაღუპულთა რაოდენობამ ოცი მილიონი შეადგინა. კაცობრიობამ იმ ტკივილის ჟამს საკუთარ თავს აღუთქვა, რომ აღარასდროს შეხვდებოდა მსგავს დღეს მოუმზადებელი.
წელიწადზე ცოტა მეტი ხნის წინ, მსოფლიომ ამ პირობის პირველი ნაწილი შეასრულა. საუკუნის ყველაზე მომაკვდინებელი პანდემიის შემდეგ, მსოფლიოს ქვეყნებმა დაყოფის ნაცვლად თანამშრომლობა აირჩიეს და მიიღეს ჯანმო-ს პანდემიის შესახებ შეთანხმება, რათა გააძლიერონ ქვეყნების ერთობლივი მუშაობა პანდემიების პრევენციის, მზადყოფნისა და რეაგირების მიზნით. გაყოფილ სამყაროში ეს შედეგი თავისთავად ცხადი არ იყო. ეს იყო იმედისა და ერთმანეთის რწმენის აქტი. ჩვენ ახლა გწერთ, რადგან ეს იმედი ჯერ კიდევ არ არის განხორციელებული და თქვენს ხელშია მისი ასრულება.
ერთი ნაწილი დარჩა. მომავალ პანდემიებზე დროული რეაგირებისთვის, ქვეყნებს უნდა შეეძლოთ პანდემიური პოტენციალის მქონე პათოგენების სწრაფად იდენტიფიცირება და მათი გენეტიკური ინფორმაციისა და მასალის გაზიარება, რათა მეცნიერებმა შეძლონ ინსტრუმენტების შექმნა: ტესტების, მკურნალობის, ვაქცინების, რომლებიც გადაწყვეტს, ვინ გადარჩება და ვინ არა. სისტემა, რომელიც ამას სამართლიანად და თანაბარ პირობებში შესაძლებელს ხდის, არის „პათოგენებზე ხელმისაწვდომობისა და სარგებლის გაზიარების“ დანართი. ეს არის თავსატეხის ბოლო ნაწილი, არა მხოლოდ პანდემიის შესახებ შეთანხმებისთვის, არამედ ყველაფრისთვის, რაც ჯანმო-მ და წევრმა სახელმწიფოებმა COVID-19-ის მძიმე გაკვეთილებზე დაყრდნობით ააშენეს. სანამ ის არ დასრულდება, შეთანხმება ძალაში ვერ შევა. დაპირება რჩება შეუსრულებელი.
ჩვენ არ ვიტყვით, რომ გზა მარტივი იყო. როდესაც წევრმა სახელმწიფოებმა მაისის დასაწყისში თავიანთი ბოლო სესია დაასრულეს, მათ რეალური პროგრესი განიცადეს, მაგრამ შეთანხმდნენ, რომ მეტი დრო იყო საჭირო. ყველაზე რთული შეკითხვები, მათ შორის ის, თუ როგორ განისაზღვრება და ნაწილდება გაზიარებული პათოგენების სარგებელი, როგორ იმართება სისტემა და როგორ არის გარანტირებული თანასწორობა, მიზეზის გამოა რთული. ეს არის ზუსტად ის შეკითხვები, რომლებიც გასულ ჯერზე უპასუხოდ დარჩა, მაშინ, როცა ხალხი, რომელთა დაცვაც შესაძლებელი იყო, დაუცველი დარჩა. მსოფლიო ახლა მათთან ჭიდილშია სწორედ იმიტომ, რომ ისინი უაღრესად მნიშვნელოვანია.
მომლაპარაკებლები კვლავ შეხვდებიან 6-დან 17 ივლისამდე. ჩვენ გვჯერა მათი და ახლოდან ვიხილეთ მათი თავდადება. მაგრამ ჩვენ ასევე ვიცით, რომ არსებობს მომენტები, როდესაც კეთილსინდისიერ ადამიანებს, რომლებიც მაქსიმუმს აკეთებენ, მოლაპარაკებების მაგიდასთან, სჭირდებათ თავიანთი ლიდერები, რათა თვალსაწიერი გააფართოონ. ეს არის ერთ-ერთი ასეთი მომენტი და ის თქვენია. ამიტომ ჩვენ თქვენთან მოვდივართ, პირდაპირ, სამი თხოვნით:
პირველი – პოლიტიკური ნება უმაღლეს დონეზე. დარჩენილი საკითხები მხოლოდ ტექნიკური ძალისხმევით არ მოგვარდება. მათ სჭირდებათ მკაფიო სიგნალი, რომლის გაცემა მხოლოდ მთავრობის მეთაურს შეუძლია: რომ ამ დანართის დასრულება ეროვნული პრიორიტეტია და რომ თქვენმა მომლაპარაკებლებმა სიფრთხილის ნაცვლად სიმამაცით უნდა მიაღწიონ კონსენსუსს. სოლიდარობა ჩვენი საუკეთესო იმუნიტეტია, მაგრამ სოლიდარობა უნდა აირჩიო და ის უმაღლეს დონეზე უნდა იქნას არჩეული. ჩვენ ასევე ვიცით, რომ შესაძლოა გკითხონ, ხომ არ არღვევს პანდემიის შესახებ შეთანხმება სახელმწიფო სუვერენიტეტს. არ არღვევს და არც PABS-ის დანართი, როგორც მისი განუყოფელი ნაწილი, დაარღვევს. 22-ე მუხლის მე-2 პუნქტი მკაფიოდ ამბობს: არაფერი შეთანხმებაში არ ანიჭებს ჯანმო-ს უფლებამოსილებას, უხელმძღვანელოს ან შეცვალოს ქვეყნის კანონები ან პოლიტიკა, ან მოითხოვოს ისეთი ზომები, როგორიცაა ჩაკეტვა (ლოქდაუნი), მოგზაურობის შეზღუდვები ან სავალდებულო ვაქცინაცია. ეს გადაწყვეტილებები რჩება სუვერენული სახელმწიფოების კომპეტენციაში. ამიტომ, ჩვენ კონკრეტულად გთხოვთ, დაავალოთ თქვენს მომლაპარაკებლებს, რომ ივლისის სესიაზე მზად იყვნენ დასასრულებლად და მისცეთ მათ მოქნილობა, რომ ამ რაუნდში აღმოფხვრან დარჩენილი ხარვეზები და დაასრულონ დანართი.
მეორე – თანასწორობის სული. PABS-ის სისტემა ეფუძნება მარტივ, სამართლიან გარიგებას: მათ, ვინც სწრაფად აზიარებს სახიფათო პათოგენებს, უნდა შეეძლოთ იმის ნდობა, რომ ამ გაზიარებით მიღებული ვაქცინები და მკურნალობა მათ ხალხამდეც მივა. თითოეულ ჩვენგანს აქვს წილი ამ პროცესის ორივე მხარეს. როდესაც ბრაზილიამ 2024 წელს G20-ის თავმჯდომარეობა აიღო, მან G20-ს პირველად ააღიარებინა, რომ უთანასწორობა პანდემიების მამოძრავებელი ძალაა. ეს არ არის ქველმოქმედება და არა მხოლოდ სინდისის საკითხი. ეს არის სტრატეგიაც: PABS არსებობს იმისთვის, რომ შეაჩეროს ეპიდემია მის წყაროსთან და საფრთხის ლოკალიზაცია იქ, სადაც ის იწყება, ბევრად უფრო იაფია, როგორც სიცოცხლის, ისე რესურსების თვალსაზრისით, ვიდრე პანდემიასთან ბრძოლა მას შემდეგ, რაც ის ყველა კონტინენტზე გავრცელდება. ვირუსი, რომელიც სადმე თავისუფლად ვრცელდება, დროთა განმავლობაში ყველას მიაგნებს. არსებობს თანასწორობის მნიშვნელობის კიდევ ერთი მიზეზი, რომელსაც მთავრობები და მრეწველობა ყველგან მაშინვე გაიგებენ: პროგნოზირებადობა. დღეს პათოგენზე წვდომისა და მისგან მიღებული შედეგების გაზიარების წესები იმპროვიზირებულია თითოეულ შემთხვევაში, ხშირად კრიზისის შუაგულში. PABS ამას ანაცვლებს წინასწარ ცნობილი, სტაბილური წესების ერთიანი ჩარჩოთი, რაც საშუალებას აძლევს ლაბორატორიებსა და პარტნიორებს მთელ მსოფლიოში, იმოქმედონ ეპიდემიის მოთხოვნილ ტემპში. სამართლებრივი განსაზღვრულობა არ ეწინააღმდეგება თანასწორობას; ის უზრუნველყოფს თანასწორობის მუშაობას. ჩვენ გთხოვთ, უზრუნველყოთ, რომ დანართი ატარებდეს თანასწორობას თავის ოპერატიულ დეტალებში და არა მხოლოდ პრეამბულაში, რათა წვდომა და სარგებლის გაზიარება პრაქტიკაში იყოს გარანტირებული.
მესამე – გადაუდებლობის განცდა. შემდეგი პანდემია ჩვენ არ დაგველოდება. მეცნიერები ვარაუდობენ, რომ მომდევნო ათწლეულში კიდევ ერთი პანდემიის შანსი თითქმის ოთხიდან ერთია, და ნიადაგი ჩვენი ძველი დაშვებების ქვეშ იცვლება. კლიმატის ცვლილება, მიწათსარგებლობის ცვლილება და ევოლუციური სოფლის მეურნეობა ცვლის რუკას იმისა, თუ საიდან ჩნდებიან სახიფათო პათოგენები; კომფორტული რწმენა იმისა, რომ ეპიდემიები მხოლოდ შორეულ ადგილებში იწყება, აღარ არის სიმართლე და მომავალი ეპიცენტრები შესაძლოა, წარმოიქმნას თქვენს ქვეყნებში ან მათ სიახლოვეს. ამავდროულად, ბიოტექნოლოგიის მიღწევები, რომლებიც არათანაბრად არის გათანაბრებული ბიოუსაფრთხოებასთან, ზრდის შემთხვევითი ან მიზანმიმართული გავრცელების რისკს. არცერთი ეს საფრთხე არ ცნობს საზღვრებს. ამიტომ, ჩვენ გთხოვთ, მოეპყრათ 17 ივლისს, როგორც საბოლოო ვადას და არა როგორც ეტაპს, და განაცხადოთ ეს საჯაროდ, რათა თქვენს მომლაპარაკებლებსა და მსოფლიოს გაუგზავნოთ ცალსახა სიგნალი, რომ ეს არის ის რაუნდი, რომელშიც საქმე დასრულდება.
ჩვენ უკვე ვიცით მოუმზადებლობის ფასი. უკანასკნელმა პანდემიამ შემაძრწუნებელი მასშტაბით შეიწირა სიცოცხლე; ჯანმო-სა და სხვა ორგანიზაციების შეფასებით, დაღუპულთა რაოდენობამ ოცი მილიონი შეადგინა, ხოლო საერთაშორისო სავალუტო ფონდი ვარაუდობს, რომ მსოფლიო ეკონომიკას 13 ტრილიონ დოლარზე მეტი დაუჯდა პროდუქციის დანაკარგის სახით ზარალი, რომელიც თითოეულმა ერმა იწვნია დახურული ბიზნესების, დარღვეული მიწოდების ჯაჭვებისა და განათლების სისტემის შეფერხების გამო. ამის საპირისპიროდ, ინვესტიცია სისტემაში, რომელიც ეპიდემიას ადრეულ ეტაპზევე აღმოაჩენს, მცირეა. ამ სიტყვების წერისას, ორ ქვეყანაში ებრძვიან ებოლას აფეთქებას, დამტკიცებული ვაქცინისა და წამლის გარეშე, რეაგირების ჯგუფების მიერ, რომლებიც საკუთარ სიცოცხლეს რისკავენ უცნობების დასაცავად. ეს არ არის შორეული აბსტრაქცია. ეს ხდება ახლა. ყოველი თვე, როდესაც ეს დანართი დაუსრულებელი რჩება, არის თვე, როდესაც მსოფლიო ნაკლებად არის მზად, ვიდრე ეს შესაძლებელი იქნებოდა, და ადამიანები ნაკლებად დაცულნი არიან, ვიდრე ამას იმსახურებენ.
მსოფლიო ერები ერთად იდგნენ ადამიანის ჯანმრთელობის ისტორიის თითოეულ დიდ გარდამტეხ მომენტში. ჩვენ ერთად დავეხმარეთ ყვავილის დედამიწიდან აღმოფხვრას. ჩვენ პოლიომიელიტი ისტორიის ზღვარზე მივიყვანეთ. ჩვენ შევაჩერეთ აივ-ინფექციის, ტუბერკულოზისა და მალარიის გავრცელება და ამით დავეხმარეთ იმაზე მეტი სიცოცხლის გადარჩენას, ვიდრე ამას ვინმე ოდესმე დაითვლის. ამ შეთანხმების დასრულება არ არის ამ მემკვიდრეობიდან გადახვევა. ეს არის მისი ბუნებრივი მომდევნო თავი და ის მიღწევადია.
ჩვენ დავდეთ პირობა იმ მილიონების წინაშე, რომლებიც დავკარგეთ, და იმ ოჯახების წინაშე, რომლებიც კვლავ ატარებენ მათ დანაკლისს. ვიყოთ ის თაობა, რომელიც ამ პირობას შეასრულებს. ამ შეთანხმების დასრულება, ერთმანეთისადმი გაზიარებული ვალდებულებით, არის ჩვენი კოლექტიური პირობა კაცობრიობის დასაცავად. მოდით, შევასრულოთ ის, ერთად და დროულად.
წერილს ხელს აწერენ ბრაზილიის პრეზიდენტი და ჯანმოს გენერალური დირექტორი.
დღეს, ამ ღია წერილით მიმართა ტედროსმა ფაქტიურად მსოფლიოს ყველა ლიდერს, რომელშიც თავს კაცობრიობაზე მზრუნველად და კეთილშობილ ადამიანად წარმოჩენას ცდილობს... 
რეალურად, ეს წერილი წარმოადგენს არა პანდემიის წინააღმდეგ ბრძოლის გულწრფელ მცდელობას, არამედ საშიშ სატყუარას!
წერილში 22-ე მუხლის მე-2 პუნქტის მითითება, რომელიც თითქოს ზღუდავს ორგანიზაციის უფლებამოსილებას, ჩაერიოს ქვეყნების შიდა კანონებსა თუ პოლიტიკაში, მხოლოდ ფარსი და კარგად გათვლილი მანიპულაციაა!!!
ეს იურიდიული ფორმულირებები ორაზროვანია და ტოვებს სივრცეს შემდგომი ინტერპრეტაციებისთვის, რაც კრიზისულ სიტუაციებში WHO-ს აძლევს ბერკეტს, მანიპულირება მოახდინოს სახელმწიფოების გადაწყვეტილებებზე.
მიუხედავად იმისა, რომ ტექსტი ირწმუნება, თითქოს „სუვერენული სახელმწიფოების კომპეტენცია“ დაცულია, რეალურად ეს შეთანხმება მიზნად ისახავს გლობალური მართვის სისტემის შექმნას, სადაც სახელმწიფოების გადაწყვეტილებები დაქვემდებარებული იქნება საერთაშორისო „რეკომენდაციებს“, რომლებიც სინამდვილეში სავალდებულო შესასრულებელ ბრძანებებად გარდაიქმნება.
„პათოგენებზე ხელმისაწვდომობისა და სარგებლის გაზიარების“ (PABS) მხოლოდ დანართი და ინსტრუმენტი ბიოლოგიურ რესურსებზე კონტროლის დასაწესებლად და ფარმაცევტული ბაზრებით მანიპულირებისთვის, რაც პირდაპირ საფრთხეს უქმნის ეროვნულ უსაფრთხოებას.
ნდობის ასეთი დაბალი ხარისხი პირდაპირ უკავშირდება პანდემიის პერიოდის მწარე გამოცდილებას, როდესაც ორგანიზაციის „პროტოკოლებმა“, „ლოქდაუნებმა“, სავალდებულო PCR ტესტირებებმა, „მწვანე პასპორტების“ დაკანონების მცდელობამ და დრაკონულმა რეგულაციებმა არა ჯანმრთელობის დაცვა, არამედ კატასტროფული სოციალური და ეკონომიკური ზიანი გამოიწვია.
ამ ფონზე, ნებისმიერი ახალი დაპირება WHO-ს მხრიდან აღიქმება არა როგორც კეთილი ნება, არამედ როგორც უკვე ნაცადი სცენარის გაგრძელება, სადაც მორიგი „პანდემიის“ საბაბით ხდება ადამიანთა თავისუფლებების შეზღუდვა.
წერილში „გადაუდებლობის განცდის“ ხაზგასმა და კონკრეტული ვადების დაწესება წარმოადგენს ზეწოლას მთავრობებზე, რათა მათ დაჩქარებულად, დეტალური ანალიზის გარეშე მოაწერონ ხელი იმ დოკუმენტს, რომელიც შემდგომში ჩამოართმევს მთავრობებს მართვის ბერკეტებს და დაამყარებს გლობალურ კონტროლს რაც აბსოლუტურად მიუღებელი და სახიფათოა!!!
არა პ(ლ)ანდემიებს!!!
არა კაცობრიობის წინააღმდეგ დაგეგმილ პროექტებს, რომლებზეც ფაქტობრივად წერილშივეა მითითებული!!!
კმარა!
თითოეულ პაციენტს გამოსაჯანმრთელებლად სჭირდება ინდივიდუალური მიდგომით და არა საერთო პროტოკოლებით მკურნალობა!
არასოდეს დამავიწყდება ტედროსას მზაკვრული განცხადება, რომ მთელი კაცობრიობა უნდა ავცრათ, რათა ყველას იმუნიტეტი ერთნაირი გავხადოთო...
არა იმბეცილიზმს! 
პ(ლ)ანდემიის ხელშეკრულების თემა უნდა ჩაკვდეს!!! 

მაკა ჯაყელი